SUFITY NAPINANE WARSZAWA

W nowym budownictwie — na Wilanowie, Białołęce, Woli czy w Ursusie — wysokość w świetle to zwykle 2,5–2,6 metra, a strop jest już równy. Sufit napinany wybiera się tam nie po to, żeby coś ukryć, tylko dla oświetlenia: linii świetlnych, podświetlanego obrysu i punktów LED, których w monolitycznym stropie nie da się wpuścić bez dodatkowej zabudowy.

Wielka płyta na Ursynowie, Bemowie czy Gocławiu to inny problem — łuszcząca się gładź, ślady po zalaniach i instalacje biegnące tuż pod stropem. Kamienice w Śródmieściu, na Żoliborzu i Pradze mają z kolei stropy wysokie, ale rzadko równe; tam napięta folia załatwia w jeden dzień to, na co gładź potrzebuje tygodnia.

W Warszawie połowa roboty to organizacja. Przed montażem ustalamy dojazd i miejsce na rozładunek, godziny pracy dopuszczone przez wspólnotę lub spółdzielnię oraz sposób wjazdu windą — folia dociera w rolce, a profile ramy mają po kilka metrów długości. Jeśli budynek ma ochronę i karty dostępu, prosimy o zgłoszenie ekipy dzień wcześniej.

W apartamentowcach z regulaminowymi godzinami ciszy planujemy start tak, żeby wiercenie zamknąć w dozwolonym oknie, a resztę dnia zajęła praca cicha — napinanie folii i osadzanie opraw. Dzięki temu montaż nie rozjeżdża się na dwa dni tylko dlatego, że po piętnastej nie wolno używać wiertarki.

Pomiar w Warszawie jest bezpłatny, tak samo jak w Radomiu — dojazdu nie doliczamy do ceny. Umawiamy go zwykle na konkretną godzinę, żeby nie blokować Ci całego dnia, i najczęściej łączymy kilka warszawskich pomiarów w jednym wyjeździe.

Przy większych zleceniach — całe mieszkanie, dom, lokal usługowy — pomiar i montaż mieszczą się w dwóch kolejnych wizytach. Wycenę dostajesz na miejscu albo tego samego dnia, z rozbiciem na materiał, oprawy i robociznę, więc widać, za co dokładnie płacisz.